Υπάρχουν τελικοί που κρίνουν έναν τίτλο και υπάρχουν τελικοί που καθορίζουν την ταυτότητα ενός συλλόγου για τις επόμενες γενιές. Ο φετινός τελικός του UEFA Champions League στη Βουδαπέστη, ανάμεσα στην Παρί Σεν Ζερμέν και την Άρσεναλ, ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Η Άρσεναλ επιστρέφει στη μεγαλύτερη σκηνή της Ευρώπης για δεύτερη μόλις φορά στην ιστορία της, αναζητώντας αυτό που λείπει από το βιογραφικό της. Το πρώτο της Champions League. Απέναντί της βρίσκεται η κάτοχος του τροπαίου, Παρί Σεν Ζερμέν του Λουίς Ενρίκε, μια ομάδα που δεν κυνηγά απλώς έναν ακόμη τίτλο, αλλά μια θέση σε ένα από τα πιο κλειστά κλαμπ στην ιστορία του θεσμού.
Από το δάκρυ του Παρισιού στο όνειρο της Βουδαπέστης
Για να καταλάβει κανείς τι σημαίνει αυτός ο τελικός για τους Λονδρέζους, πρέπει να γυρίσει το ρολόι πίσω στη σεζόν 2005-06.
Στο «Σταντ ντε Φρανς», η ομάδα του Αρσέν Βενγκέρ «άγγιξε» την κορυφή. Η αποβολή του Γενς Λέμαν μόλις στο 18ο λεπτό άλλαξε τις ισορροπίες, όμως η Άρσεναλ βρήκε το ψυχικό σθένος να προηγηθεί με τον Σολ Κάμπελ. Για περισσότερο από μία ώρα έμοιαζε έτοιμη να γράψει ιστορία παίζοντας με δέκα παίκτες.
Και όμως, η Μπαρτσελόνα είχε διαφορετική άποψη. Ο Σάμουελ Ετό ισοφάρισε, ο Ζουλιάνο Μπελέτι ολοκλήρωσε την ανατροπή και οι «Κανονιέρηδες» έμειναν να κοιτούν το τρόπαιο να φεύγει μέσα από τα χέρια τους. Ήταν μια ήττα που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά οπαδών της Άρσεναλ.
Ένα τραύμα που δεν έκλεισε ποτέ πραγματικά. Μέχρι τώρα.
«Γίνετε οι Unforgettables»
Οι Invincibles του 2004 έχουν περάσει στην αιωνιότητα. Είναι η ομάδα που κατέκτησε αήττητη την Premier League και δημιούργησε έναν μύθο που αντέχει στον χρόνο.
Όμως ο Τιερί Ανρί πιστεύει πως αυτή η γενιά μπορεί να πετύχει κάτι ακόμη μεγαλύτερο.
Σε συζήτηση με τον Μπουκάγιο Σάκα μετά την κατάκτηση του αγγλικού πρωταθλήματος, ο εμβληματικός Γάλλος επιθετικός φέρεται να του είπε πως αν αυτή η ομάδα κατακτήσει το Champions League, δεν θα είναι απλώς μια σπουδαία ομάδα της Άρσεναλ. Θα είναι οι «Unforgettables» (Αξέχαστοι).
Και ίσως να έχει δίκιο. Γιατί οι Invincibles κατέκτησαν την Premier League με στυλ, αλλά δεν κατόρθωσαν να στεφθούν πρωταθλητές Ευρώπης. Όμως, η ομάδα του Μικέλ Αρτέτα, έχει την ευκαιρία να πετύχει κάτι που δεν κατάφεραν ούτε ο Ανρί, ούτε ο Μπέργκαμπ, ούτε ο Βιεϊρά, ούτε οι υπόλοιποι θρύλοι εκείνης της εποχής.
Όπως το 2004 οι «κανονιέρηδες» ολοκλήρωσαν τη σεζόν με την κατάκτηση του πρωταθλήματος στην Αγγλία δίχως να γνωρίσουν την ήττα, έτσι και οι παίκτες του Αρτέτα, δεν έχουν ηττηθεί σε 14 αγώνες στο Champions League.
Ο απολογισμός για την Άρσεναλ είναι 11 νίκες και μόλις τρεις ισοπαλίες. Ωστόσο, αυτά τα στατιστικά δεν μπορούν να κρίνουν έναν τελικό. Εκεί «μιλάει» η θέληση της κάθε ομάδας και μόνο μία στιγμή αρκεί. Αυτό θα ψάξουν στη Βουδαπέστη οι Λονδρέζοι. Μία στιγμή, για να «γράψουν» ιστορία.
Το πιο κλειστό κλαμπ της Ευρώπης
Απέναντι όμως βρίσκεται μια Παρί Σεν Ζερμέν που κυνηγά τη δική της ιστορική στιγμή. Από τότε που η διοργάνωση καθιερώθηκε ως Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, ελάχιστοι σύλλογοι κατάφεραν να υπερασπιστούν το «στέμμα» τους.
Η Ρεάλ Μαδρίτης του Ντι Στέφανο δημιούργησε τη δική της αυτοκρατορία στα πρώτα χρόνια του θεσμού. Ο Άγιαξ του Κρόιφ και η Μπάγερν του Μπεκενμπάουερ κυριάρχησαν τη δεκαετία του ’70. Αργότερα το πέτυχαν η Μίλαν του Σάκι και των αρχών της δεκαετίας του ’90, ενώ στη σύγχρονη εποχή μόνο η Ρεάλ Μαδρίτης κατάφερε να σπάσει την «κατάρα» των συνεχόμενων κατακτήσεων.
Αυτό δείχνει και τη δυσκολία του εγχειρήματος. Δεν αρκεί να γίνεις πρωταθλητής Ευρώπης. Πρέπει να αποδείξεις ότι μπορείς να παραμείνεις στην κορυφή.
Τα αποτελέσματα που δείχνουν… παράταση
Συνολικά η Παρί Σεν Ζερμέν και η Άρσεναλ έχουν βρεθεί αντιμέτωπες επτά φορές, πέντε από αυτές στην κορυφαία διασυλογική διοργάνωση και δύο στο Κύπελλο Κυπελλούχων.
Σε αυτές τις αναμετρήσεις οι Γάλλοι μετρούν δύο νίκες, τη σεζόν 2024-25, όταν η ομάδα του Λουίς Ενρίκε επικράτησε με σκορ 1-0 στο Λονδίνο και 2-1 στο Παρίσι, στον ημιτελικό του Champions League.
Ισάριθμες νίκες μετράνε και οι «κανονιέρηδες». Η πρώτη έλαβε χώρα τη σεζόν 1993-94 στο Κύπελλο Κυπελλούχων, όταν ο Κέβιν Κάμπελ πετύχαινε το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης στο «Χάιμπουρι», για την ομάδα του Τζόρτζ Γκρέιχαμ. Η δεύτερη επικράτηση των Λονδρέζων, ήταν τη σεζόν 2024-25 για τη League Phase του Champions League, τότε που ο Αρτέτα πανηγύριζε τα τέρματα των Χάβερτς και Σάκα στο «Έμιρεϊτς».
Οι υπόλοιπες τρεις αναμετρήσεις που έληξαν ισόπαλες, ήταν η πρώτη συνάντηση των δύο ομάδων το 1993-94 στο Κύπελλο Κυπελλούχων (1-1) και τη σεζόν 2016-17 στη φάση ομίλων του Champions League (1-1 στο Παρίσι και 2-2 στο Λονδίνο).
Ένας τελικός με ιστορική σημασία
Η αποψινή αναμέτρηση γράφει τη δική της ιστορία και σε επίπεδο προπονητών, καθώς θα είναι μόλις η τέταρτη φορά που δύο τεχνικοί από την ίδια χώρα συναντώνται σε τελικό Champions League και η πρώτη στην οποία οι δύο φιναλίστ έχουν Ισπανούς προπονητές.
Οι προηγούμενες περιπτώσεις ήταν:
-
2002-03: Μίλαν – Γιουβέντους (Κάρλο Αντσελότι – Μαρτσέλο Λίπι)
-
2012-13: Μπάγερν Μονάχου – Ντόρτμουντ (Γιουπ Χάινκες – Γιούργκεν Κλοπ)
-
2019-20: Μπάγερν Μονάχου – Παρί Σεν Ζερμέν (Χάνσι Φλικ – Τόμας Τούχελ)
Το ποδόσφαιρο αγαπά τις ιστορίες και ο τελικός της Βουδαπέστης είναι γεμάτος από αυτές. Η Παρί Σεν Ζερμέν κυνηγά μια θέση δίπλα στις μεγαλύτερες «δυναστείες» που γνώρισε ποτέ ο θεσμός. Η Άρσεναλ κυνηγά το τρόπαιο που της ξέφυγε το 2006 και την ευκαιρία να δημιουργήσει τη δική της γενιά «Unforgettables».
Κάποιοι θα σηκώσουν το τρόπαιο. Κάποιοι θα κλάψουν. Όμως όταν το τελευταίο σφύριγμα ακουστεί στη Βουδαπέστη, ένα είναι βέβαιο. Η ιστορία του Champions League θα έχει αποκτήσει ένα ακόμη κεφάλαιο που θα διαβάζεται για πολλά χρόνια. Η Παρί Σεν Ζερμέν κυνηγά μια θέση δίπλα στις μεγαλύτερες «δυναστείες» που γνώρισε ποτέ ο θεσμός.