Μετά από επτά χρόνια γεμάτα μεγάλες στιγμές, τίτλους και ιστορικές ευρωπαϊκές βραδιές, ο Γιώργος Μασούρας αποχαιρέτησε τον Ολυμπιακό και τον κόσμο της ομάδας.
Ο Έλληνας εξτρέμ αποτελεί πλέον παρελθόν από τους «ερυθρόλευκους», καθώς ανακοινώθηκε από τη ΝΕΟΜ της Σαουδικής Αραβίας. Λίγο μετά το αποχαιρετιστήριο μήνυμα του Ολυμπιακού, ο Μασούρας θέλησε να πει το δικό του «ευχαριστώ» μέσα από μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα social media.
Ο 31χρονος ποδοσφαιριστής έκανε μια αναδρομή στην επταετή παρουσία του στον Ολυμπιακό, αναφέροντας τις 380 συμμετοχές και τα 57 γκολ που κατέγραψε με την ερυθρόλευκη φανέλα, αλλά και την κορυφαία στιγμή της καριέρας του: την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τροπαίου με την ομάδα που υποστήριζε από παιδί.
Ο Μασούρας αναφέρθηκε στις μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές, τα ντέρμπι, τις χαρές και τις απογοητεύσεις, αλλά και στους ανθρώπους που συνάντησε στον Ολυμπιακό και έγιναν οικογένειά του.
«Γιατί δεν φορούσα απλώς μία φανέλα, φορούσα ένα όνειρο», έγραψε χαρακτηριστικά, κλείνοντας το μήνυμά του με ένα συγκινητικό «Σας ευχαριστώ για όλα. Εις το επανιδείν».
Ολόκληρο το μήνυμα του Γιώργου Μασούρα
«Τι θα έλεγε άραγε ένα μικρό παιδί, φίλος του Ολυμπιακού, αν του έλεγαν ότι μία ημέρα θα παίξει στον Ολυμπιακό;
Θα αγωνιστεί σε 380 παιχνίδια, θα σκοράρει 57 γκολ, θα ζήσει μεγάλες ευρωπαϊκές νύχτες, θα κατακτήσει πρωταθλήματα και κύπελλα και, το σημαντικότερο, θα κάνει πραγματικότητα το όνειρο κάθε απανταχού Ολυμπιακού: να κατακτήσει ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο με τον Θρύλο.
Θα σου έλεγε ότι είσαι τρελός. Ότι αυτό δεν μπορεί να είναι αλήθεια. Ότι είναι απλώς ένα όνειρο.
Και όμως… Αυτό το όνειρο το έζησα.
Από παιδί μέχρι και σήμερα. Το έζησα μέσα από τις ευρωπαϊκές βραδιές, τις αποτυχίες και τις στεναχώριες, τις χαμένες ευκαιρίες για διάκριση, τις μαγικές βραδιές στα ντέρμπι και τις μεγάλες νίκες.
Παντού. Στο σχολείο, στην αλάνα, στην πλατεία, σε μία ξεθωριασμένη μπλούζα του Θρύλου και στην προσμονή για κάθε ματς. Σε κάθε λεπτό της μαγείας του Τζιοβάνι, σε κάθε πλασέ του Ριβάλντο, σε κάθε γκολάρα του Γκαλέτι. Στην πρώτη εκτός έδρας νίκη του Champions League, στις χιλιάδες χαρές, αλλά και στις πίκρες που μας χάριζε η ομάδα.
Όλα αυτά ήταν πάντα εκεί. Να μου δείχνουν τον δρόμο. Να μου θυμίζουν ότι πρέπει να παλεύω, να προσπαθώ και, πάνω απ’ όλα, να είμαι αντάξιος αυτής της φανέλας.
Δεν ήταν εύκολο. Πάλεψα. Προπονήθηκα σκληρά. Έκλαψα. Ξενύχτησα από στεναχώρια και πέρασα δύσκολες στιγμές. Όμως κάθε φορά που έβλεπα την ερυθρόλευκη φανέλα κρεμασμένη με το όνομά μου στην πλάτη, ανατρίχιαζα.
Κάθε φορά που ένιωθα τη μυρωδιά του χόρτου στο Καραϊσκάκη και έβγαινα στον αγωνιστικό χώρο, φούσκωνα από περηφάνια και ευγνωμοσύνη για αυτό που ζούσα.
Γιατί δεν φορούσα απλώς μία φανέλα. Φορούσα ένα όνειρο.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι μέσα σε αυτό το ταξίδι έζησα κάτι ακόμη πιο σπουδαίο: την οικογένεια.
Γνώρισα συμπαίκτες που έγιναν αδέρφια. Ανθρώπους ανιδιοτελείς που πάλεψαν καθημερινά για το καλό της ομάδας. Ανθρώπους με τους οποίους μοιραστήκαμε χαρές, λύπες, πίεση, αγωνίες, νίκες και στιγμές που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες μέσα μου.
Γνώρισα τον πρόεδρο και όλα τα στελέχη της ομάδας, ανθρώπους που από την πρώτη στιγμή μου έδωσαν τη δυνατότητα να κάνω πραγματικότητα το όνειρό μου.
Τους ευχαριστώ έναν-έναν προσωπικά για όλο αυτό το ταξίδι, για τη στήριξη, την εμπιστοσύνη και για όλες τις στιγμές που ζήσαμε μαζί.
Και αν υπάρχει κάτι που κρατάω περισσότερο απ’ όλα, είναι ότι έζησα αυτό που ονειρευόμουν από παιδί.
Έζησα το όνειρο. Έζησα τον Ολυμπιακό.
380 παιχνίδια. 57 γκολ. Αμέτρητες στιγμές. Πρωταθλήματα. Κύπελλα. Μεγάλες ευρωπαϊκές νύχτες. Και πάνω απ’ όλα, ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο με τον Θρύλο.
Ένα όνειρο που κάποτε, αν μου το έλεγαν, θα πίστευα πως είναι αδύνατον. Και όμως, έγινε πραγματικότητα.
Σας ευχαριστώ για όλα.
Εις το επανιδείν».
