Ήταν ακριβώς την επομένη της οριστικοποίησης της αγοράς του Ραζβάν Μαρίν από την Κάλιαρι, όταν είχα γράψει ότι η συγκεκριμένη μεταγραφή θα μπορούσε να αποδειχθεί η «κλοπή του καλοκαιριού».
Ένας τόσο ποιοτικός ποδοσφαιριστής να αποκτάται σε μια τόσο χαμηλή τιμή, με κόστος μόλις 1 εκατ. ευρώ, μου φαινόταν δύσκολο να εξηγηθεί. Αναπόφευκτα, λοιπόν, άρχισα να αναρωτιέμαι τι δεν πήγαινε καλά με τον ίδιο, ώστε στα 29 του να παίρνει την απόφαση να έρθει στην Ελλάδα.
Έχοντας εικόνα του συγκεκριμένου ποδοσφαιριστή, μου φαινόταν περίεργη μια τέτοια εξέλιξη. Δεν θυμίζω σήμερα εκείνη τη φράση περί «κλοπής» για να διεκδικήσω δικαιώματα, ούτε για να κομπορρημονώ. Τη χρειάζομαι, όμως, για να περιγράψω αυτό που βλέπω να συμβαίνει τώρα με τον Μιλάν Βιτάλις.
Ο Ούγγρος μέσος δείχνει ότι μπορεί να αποτελέσει τη δεύτερη «αλά Ριμπάλτα style» κλοπή του καλοκαιριού. Τα περίπου 2,5 εκατ. ευρώ που δαπάνησε η ΑΕΚ για την απόκτηση του MVP του πρωταθλήματος της χώρας του ενδέχεται να αποδειχθούν πολύ λίγα σε σχέση με όσα μπορεί να προσφέρει στην ομάδα.
Και το ενδιαφέρον στην περίπτωσή του δεν αφορά μόνο την ποιότητά του, αλλά κυρίως τον διαφορετικό ρόλο που καλείται να υπηρετήσει.
Ο νέος ρόλος και η προσαρμογή
Ο Νίκολιτς δουλεύει τον Βιτάλις ώστε να πραγματοποιεί διαφορετικές κινήσεις σε σχέση με εκείνες που έκανε στη Γκιόρ, προσεγγίζοντας σε αρκετά σημεία τον τρόπο με τον οποίο αγωνιζόταν ο Ορμπελίν Πινέδα.
Ο Ούγγρος χαμηλώνει για να πάρει την μπάλα από τους στόπερ, συμμετέχει περισσότερο στην πρώτη ανάπτυξη, οδηγεί την μπάλα και καλύπτει μεγάλες αποστάσεις. Είναι χαρακτηριστικά που δεν προσφέρει στον ίδιο βαθμό ένας πιο «σεταρισμένος» ποδοσφαιριστής όπως ο Κάιρινεν, αλλά αποτελούν στοιχεία που ο Νίκολιτς θεωρεί απαραίτητα ώστε να συμπληρώνεται ο δημιουργικός ρόλος του Μαρίν.
Και μόνο το γεγονός ότι ο Σέρβος τεχνικός επέμεινε τόσο για έναν παίκτη με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σε μια θέση όπου η ΑΕΚ είχε ήδη επιλογές, δείχνει πολλά.
Το ζητούμενο δεν ήταν να αποκτηθεί ένας ακόμη μέσος. Ήταν να προστεθεί ένας ποδοσφαιριστής που θα μπορούσε να αλλάξει την ταχύτητα και τη φιλοσοφία της κυκλοφορίας της μπάλας από τα χαμηλά.
Ο Βιτάλις βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία προσαρμογής. Και πιθανότατα ένα μέρος της μέτριας εικόνας του απέναντι στην Κηφισιά μπορεί να εξηγηθεί ακριβώς από τις νέες απαιτήσεις που έχει μπροστά του.
Πολλοί έσπευσαν να χρησιμοποιήσουν εκείνη την εμφάνιση ως επιχείρημα αμφισβήτησης. Ωστόσο, ένας ποδοσφαιριστής που καλείται μέσα σε λίγες εβδομάδες να αλλάξει ρόλο, συνήθειες και τρόπο παιχνιδιού χρειάζεται χρόνο για να αφομοιώσει τα νέα δεδομένα.
Στα παιχνίδια με τον Άρη και τη ΛΑΣΚ, πάντως, η εικόνα ήταν εμφανώς διαφορετική. Ο Βιτάλις παρουσίασε σημαντική βελτίωση και έδειξε ότι αρχίζει να αντιλαμβάνεται τι ακριβώς ζητά από εκείνον ο προπονητής του.
Και το σημαντικότερο: δείχνει ότι μπορεί να το εκτελέσει σε υψηλό ρυθμό.
Ο ρόλος του στα ευρωπαϊκά παιχνίδια
Είναι πολύ πιθανό ο συγκεκριμένος ρόλος να «κλειδώσει» ακόμη περισσότερο στα ευρωπαϊκά παιχνίδια.
Εκεί οι απαιτήσεις αυξάνονται, τα τρεξίματα είναι περισσότερα και κάθε ποδοσφαιριστής καλείται να συμμετέχει σε μια συγκεκριμένη αλληλουχία κινήσεων που αποτελεί βασικό κομμάτι της φιλοσοφίας του Νίκολιτς.
Ο Σέρβος τεχνικός, άλλωστε, δεν φαίνεται διατεθειμένος να εγκαταλείψει το παιχνίδι με δύο χαφ προκειμένου να χωρέσει περισσότερους μέσους στην ενδεκάδα, απλώς και μόνο επειδή διαθέτει πληθώρα επιλογών.
Αυτό σημαίνει ότι ο ανταγωνισμός θα είναι έντονος και οι ρόλοι θα πρέπει να κερδίζονται μέσα από τη λειτουργικότητα κάθε ποδοσφαιριστή στο συγκεκριμένο μοντέλο παιχνιδιού.
Κάιρινεν και Αριάγα στον ανταγωνισμό
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Κάιρινεν φαίνεται να χάνει έδαφος.
Ο Φινλανδός διαθέτει ένα πιο «σεταρισμένο» και λιγότερο δυναμικό προφίλ και πλέον καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να προσφέρει διαφορετικά πράγματα από εκείνα που δίνει ο Βιτάλις.
Διαφορετικά, ο ρόλος του στο βασικό σχήμα θα γίνεται ολοένα και πιο περιορισμένος.
Ο ανταγωνισμός, μάλιστα, αναμένεται να γίνει ακόμη πιο έντονος όταν μπει για τα καλά στην εξίσωση και ο Αριάγα. Ο τελευταίος διαθέτει μεγαλύτερη ταχύτητα, επιθετικότητα και φυσικά χαρακτηριστικά που ταιριάζουν στην ένταση που θέλει να προσδώσει ο Νίκολιτς στη μεσαία γραμμή της ΑΕΚ.
Επομένως, η μάχη για τις θέσεις στον άξονα όχι μόνο δεν έχει τελειώσει, αλλά τώρα ουσιαστικά αρχίζει.
Η πραγματική αξία της μεταγραφής
Η μεταγραφή του Βιτάλις δεν θα κριθεί τελικά μόνο από τα 2,5 εκατ. ευρώ που δαπανήθηκαν για την απόκτησή του.
Θα κριθεί κυρίως από το πόσο ουσιαστικά μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται η ΑΕΚ.
Και όσο περνά ο χρόνος, όσο ο Ούγγρος προσαρμόζεται στον νέο του ρόλο και αφομοιώνει όσα ζητά ο Νίκολιτς, τόσο περισσότερο ενισχύεται η αρχική εντύπωση.
Ότι δηλαδή η ΑΕΚ δεν απέκτησε απλώς έναν ακόμη καλό μέσο.
Απέκτησε έναν ποδοσφαιριστή που μπορεί να μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η μεσαία γραμμή της.
Και αν η εξέλιξή του συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό, τότε τα περίπου 2,5 εκατ. ευρώ που δαπανήθηκαν για την απόκτησή του είναι πολύ πιθανό να αποδειχθούν… λίγα.
Η δεύτερη «κλοπή» αλά Ριμπάλτα style μπορεί να έχει ήδη γίνει.
