Ο Χρήστος Κόντης πέτυχε κάτι που για δεκαετίες έμοιαζε σχεδόν άπιαστο για Έλληνα τεχνικό. Με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας από τον ΟΦΗ, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 3-2 στο Πανθεσσαλικό, έφτασε τα δύο τρόπαια στην καριέρα του και πέρασε σε μια πολύ ιδιαίτερη κατηγορία.
Ο 50χρονος τεχνικός είχε ήδη κατακτήσει το Κύπελλο το 2024 με τον Παναθηναϊκός, επικρατώντας τότε του Άρης με 1-0, ξανά στον Βόλο. Το εντυπωσιακό δεν είναι μόνο οι τίτλοι, αλλά η ταχύτητα με την οποία ήρθαν.
Για να βρει κανείς τον προηγούμενο Έλληνα προπονητή με δύο κατακτήσεις Κυπέλλου, πρέπει να γυρίσει αρκετές δεκαετίες πίσω.
Ο αείμνηστος Γιώργος Δαρίβας είχε οδηγήσει τον Ολυμπιακός σε δύο τρόπαια, το 1971 και το 1975, απέναντι σε ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό αντίστοιχα.
Λίγο νωρίτερα, ο κορυφαίος ίσως Έλληνας προπονητής όλων των εποχών, Λάκης Πετρόπουλος, είχε ήδη γράψει τη δική του ιστορία. Κατέκτησε το Κύπελλο το 1969 με τον Παναθηναϊκό και το 1973 με τον Ολυμπιακό, ενώ το 1982 πρόσθεσε και τρίτο τρόπαιο. Μάλιστα, ήταν ο τελευταίος Έλληνας που πήρε Κύπελλο με διαφορετικές ομάδες — επίτευγμα που πλέον επανέλαβε ο Κόντης.
Οι “χαμένες” ευκαιρίες
Αρκετοί Έλληνες τεχνικοί πλησίασαν το ίδιο κατόρθωμα, αλλά δεν τα κατάφεραν.
Ο Βασίλης Δανιήλ, μετά την επιτυχία του το 1991 με τον Παναθηναϊκό, έφτασε ξανά σε τελικό το 1998, αλλά ηττήθηκε από τον Πανιώνιος.
Αντίστοιχα, ο Γιώργος Δώνης, που κατέκτησε το Κύπελλο με την ΑΕΛ το 2007, έχασε δύο συνεχόμενους τελικούς με τον Ατρόμητος το 2011 και το 2012.
Μια λίστα με ένα τρόπαιο
Πολλοί ακόμη αξιόλογοι Έλληνες προπονητές έφτασαν στην κορυφή, αλλά μόνο μία φορά: οι Πάνος Μάρκοβιτς, Σάββας Βασιλειάδης, Πέτρος Ραβούσης, Χρήστος Εμβολιάδης, Γιάννης Παθιακάκης, Άγγελος Αναστασιάδης, Νίκος Νιόπλιας, Γιάννης Αναστασίου και Στέλιος Μανωλάς.
Ένα επίτευγμα με ιδιαίτερη βαρύτητα
Η επιτυχία του Κόντη δεν είναι απλώς ένας ακόμη τίτλος. Είναι η επιβεβαίωση ότι ένας Έλληνας προπονητής μπορεί όχι μόνο να φτάσει στην κορυφή, αλλά και να επιστρέψει σε αυτή — κάτι που είχε να συμβεί πάνω από τέσσερις δεκαετίες.
Και ίσως το πιο εντυπωσιακό: το έκανε με διαφορετικές ομάδες, σε μια εποχή όπου ο ανταγωνισμός είναι πιο έντονος από ποτέ.