Ο Αιούμπ Ελ Κααμπί παραμένει εδώ και δυόμισι χρόνια το σημείο αναφοράς στην επίθεση του Ολυμπιακού. Ο παίκτης που πήρε στις πλάτες του το σκοράρισμα, ο άνθρωπος των μεγάλων στιγμών και των κρίσιμων γκολ. Ωστόσο, ακόμη και οι πιο σταθερές μηχανές χρειάζονται κάποια στιγμή αποφόρτιση και ανάσες.
Η φετινή σεζόν δεν ήταν εύκολη για τον Μαροκινό φορ. Παρά τα γκολ και τη συνολική του προσφορά, υπήρξαν διαστήματα στα οποία έδειχνε να μην έχει την ίδια καθαρότητα στο τελείωμα των φάσεων και την ίδια αυτοπεποίθηση μπροστά από την αντίπαλη εστία. Κι όμως, δύσκολα μπορεί κάποιος να του καταλογίσει ευθύνες αν αναλογιστεί τη διαρκή επιβάρυνση που κουβαλά τα τελευταία χρόνια.
Από την ημέρα που ανέλαβε την ομάδα ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, ο Ελ Κααμπί αποτελεί ουσιαστικά έναν παίκτη που δεν σταμάτησε ποτέ. Συνεχόμενα παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη, υψηλές απαιτήσεις, ελάχιστος χρόνος ξεκούρασης και διαρκής πίεση για παραγωγή γκολ. Στα τρία χρόνια παρουσίας του στους Πειραιώτες μετρά ήδη 132 συμμετοχές, 81 γκολ και 12 ασίστ, αριθμοί που αποτυπώνουν τη σημασία του για την ομάδα.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως στο διάστημα αυτό αντιμετώπισε μόλις δύο τραυματισμούς, χάνοντας συνολικά περίπου 40 ημέρες δράσης. Αυτό δείχνει όχι μόνο τη φυσική του κατάσταση, αλλά και το πόσο αδιάκοπα αγωνίζεται σε εξαιρετικά απαιτητικούς ρυθμούς.
Η φετινή χρονιά, πάντως, είχε και μία επιπλέον ψυχολογική επιβάρυνση. Η συμμετοχή του στο Κόπα Άφρικα με την εθνική ομάδα του Μαρόκου δημιούργησε τεράστιες προσδοκίες γύρω από το πρόσωπό του. Οι φίλαθλοι της χώρας του τον έβλεπαν ως τον ηγέτη που μπορούσε να οδηγήσει την ομάδα στην κορυφή της Αφρικής, ειδικά από τη στιγμή που η διοργάνωση διεξήχθη σε μαροκινό έδαφος.
Η πίεση εκείνων των ημερών ήταν ασφυκτική. Σύμφωνα με ανθρώπους που βρίσκονται κοντά στον ποδοσφαιριστή, η ένταση πριν από τον επεισοδιακό τελικό απέναντι στη Senegal national football team ήταν ακόμη μεγαλύτερη κι από εκείνη που είχε προηγηθεί της ιστορικής πορείας προς την κατάκτηση του Conference League με τον Ολυμπιακό.
Για τον ίδιο, η κατάκτηση ενός μεγάλου τροπαίου με την εθνική ομάδα θα αποτελούσε κορυφαία στιγμή στην καριέρα του. Η εξέλιξη όμως της διοργάνωσης, αλλά και όσα ακολούθησαν μετά τον τελικό, τον επηρέασαν σημαντικά σε πνευματικό επίπεδο.
Όταν επέστρεψε στον Ολυμπιακό, ήταν εμφανές πως κουβαλούσε κόπωση όχι μόνο σωματική, αλλά κυρίως ψυχολογική. Παρότι μέσα στους αγώνες καταφέρνει συχνά να απομονώνει την πίεση, η συνεχόμενη καταπόνηση των τελευταίων ετών άφησε το αποτύπωμά της.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ούτε το φετινό καλοκαίρι προβλέπεται να έχει πραγματική ξεκούραση. Ο Ελ Κααμπί αναμένεται να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο με το Μαρόκο, ενώ η προετοιμασία του Ολυμπιακού ξεκινά πολύ νωρίς, στις 22 Ιουνίου, γεγονός που περιορίζει ακόμη περισσότερο τον χρόνο αποφόρτισης.
Στο ποδόσφαιρο, όμως, ειδικά για έναν σκόρερ, η ψυχολογία παίζει καθοριστικό ρόλο. Ο Μαροκινός φορ γνωρίζει καλά πως η ικανότητα στο σκοράρισμα δεν χάνεται από τη μία στιγμή στην άλλη. Αυτό που αλλάζει είναι η πνευματική διαύγεια και η αυτοπεποίθηση στις λεπτομέρειες μιας φάσης.
Ο ίδιος φαίνεται να είναι περισσότερο θυμωμένος με τον εαυτό του παρά απογοητευμένος. Χαμένες ευκαιρίες που παλαιότερα θα κατέληγαν σχεδόν μηχανικά στα δίχτυα, τώρα μοιάζουν να τον βαραίνουν περισσότερο. Παρ’ όλα αυτά, η εμπειρία και η προσωπικότητά του αποτελούν τα σημαντικότερα «όπλα» του για να ξεπεράσει αυτή τη δύσκολη περίοδο.
Και στον Ολυμπιακό γνωρίζουν καλά πως ένας ποδοσφαιριστής με την ποιότητα και το ένστικτο του Ελ Κααμπί δύσκολα μένει για πολύ μακριά από τον καλύτερό του εαυτό.
