Ο αποκλεισμός του Παναθηναϊκού AKTOR από τη Βαλένθια με ανατροπή από το 0-2 στο 3-2 δεν ήταν απλώς μια αγωνιστική αποτυχία. Ήταν ένα σοκ τεράστιου μεγέθους για έναν οργανισμό που είχε χτίσει ολόκληρη τη σεζόν γύρω από το όνειρο της κατάκτησης της 8ης Ευρωλίγκας μέσα στο ΟΑΚΑ. Και όταν μια ομάδα φτάνει τόσο κοντά στον στόχο και καταρρέει με αυτόν τον τρόπο, είναι δεδομένο πως θα ξεκινήσει η αναζήτηση ευθυνών.
Το πρόσωπο που βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της σκληρής κριτικής είναι ο Εργκίν Αταμάν. Ο άνθρωπος που μέχρι πριν από λίγα 24ωρα παρουσιαζόταν ως ο ηγέτης που θα επανέφερε τον Παναθηναϊκό στην κορυφή της Ευρώπης, σήμερα μοιάζει να βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Η απότομη αλλαγή του κλίματος είναι εντυπωσιακή: όσοι μέχρι χθες έκαναν λόγο για «σφαγιαστικές» διαιτησίες, οργανωμένα σχέδια αποκλεισμού και πολέμιο της ομάδας, πλέον βλέπουν ως βασική αιτία της αποτυχίας τον ίδιο τον προπονητή.
Η αλήθεια είναι πως ο Αταμάν δεν μπορεί να μείνει εκτός κάδρου ευθυνών. Ο Παναθηναϊκός του έδωσε σχεδόν τα πάντα. Ένα από τα ακριβότερα και πιο ποιοτικά ρόστερ στην Ευρώπη, παίκτες που ο ίδιος ζήτησε, πλήρη στήριξη από τη διοίκηση και μια έδρα που «έβραζε» σε κάθε παιχνίδι. Παρ’ όλα αυτά, η ομάδα κατέρρευσε ψυχολογικά και αγωνιστικά τη στιγμή που έπρεπε να δείξει χαρακτήρα.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι ήττες. Ήταν η συνολική εικόνα διάλυσης που παρουσίασε ο Παναθηναϊκός στα κρίσιμα παιχνίδια. Οι συνεχείς εντάσεις με παίκτες, οι δημόσιες αιχμές και η διαχείριση αποδυτηρίων δημιούργησαν ένα τοξικό κλίμα. Η δήλωση του Αταμάν στο ημίχρονο για τον Τι Τζέι Σορτς, όταν ουσιαστικά άφησε να εννοηθεί ότι η ομάδα έπαιζε με τέσσερις παίκτες στην άμυνα όσο βρισκόταν εκείνος στο παρκέ, ήταν ενδεικτική της πίεσης και της νευρικότητας που επικρατούσε.
