Ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας μπορεί να ολοκληρώθηκε, όμως τα ερωτήματα γύρω από τον προγραμματισμό του τώρα αρχίζουν να γίνονται πιο έντονα από ποτέ. Ενώ η Stoiximan Super League επιστρέφει με έντονο ενδιαφέρον στα playoffs 1-4 για τη μάχη του τίτλου και στα playouts για την παραμονή, υπάρχει μια τρίτη διαδικασία που δείχνει να έχει χάσει πλήρως τη σημασία της: τα playoffs 5-8.
Η κατάκτηση του Κυπέλλου από τον ΟΦΗ άλλαξε τα δεδομένα. Η ομάδα της Κρήτης εξασφάλισε το ευρωπαϊκό εισιτήριο, αφαιρώντας ουσιαστικά το βασικό κίνητρο της 5ης θέσης. Έτσι, οι ομάδες που συμμετέχουν στα playoffs 5-8 βρίσκονται σε μια διαδικασία χωρίς πραγματικό διακύβευμα, κάτι που επηρεάζει τόσο την ανταγωνιστικότητα όσο και το ενδιαφέρον του κοινού.
Το βασικό ερώτημα που προκύπτει αφορά την απόφαση για τη διεξαγωγή του τελικού εν μέσω των playoffs. Δεν ήταν αναμενόμενο ότι ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να προκύψει; Δεν υπήρχε η δυνατότητα καλύτερου σχεδιασμού ώστε να προστατευτεί η σημασία αυτής της φάσης του πρωταθλήματος;
Η εξήγηση που δίνεται σχετίζεται με πρακτικά ζητήματα και κυρίως με τη διαθεσιμότητα του ΟΑΚΑ. Οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις, όπως η μεγάλη συναυλία, αλλά και οι εργασίες στον αγωνιστικό χώρο, περιόρισαν τις διαθέσιμες ημερομηνίες και συνθήκες διεξαγωγής. Επιπλέον, οι περιορισμοί στη χωρητικότητα δεν ικανοποίησαν τις απαιτήσεις, οδηγώντας τελικά στη λύση του Πανθεσσαλικού.
Ωστόσο, ακόμη κι έτσι, το ερώτημα παραμένει: από τη στιγμή που άλλαξε η έδρα, γιατί δεν επανεξετάστηκε και η ημερομηνία; Υπήρχε περιθώριο ώστε ο τελικός να διεξαχθεί μετά την ολοκλήρωση των playoffs 5-8, διατηρώντας το ενδιαφέρον και το κίνητρο ζωντανά.
Το αποτέλεσμα είναι μια διαδικασία που πλέον μοιάζει τυπική, χωρίς ένταση και ουσία. Οι ομάδες αγωνίζονται χωρίς ουσιαστικό στόχο, οι φίλαθλοι απομακρύνονται και το προϊόν του πρωταθλήματος πλήττεται.
Πρόκειται ξεκάθαρα για μια αστοχία στον σχεδιασμό. Ανεξάρτητα από τις δυσκολίες που προέκυψαν, το τελικό αποτέλεσμα δείχνει πως δεν υπήρξε η απαραίτητη πρόβλεψη. Και όταν μια ολόκληρη αγωνιστική διαδικασία χάνει τον λόγο ύπαρξής της, τότε το πρόβλημα δεν είναι απλώς συγκυριακό — είναι δομικό.
